Λίγα λόγια για την Ατομικότητα

Τι είναι

Πολλοί από εμάς που δουλεύουμε και ζούμε με τον αυτισμό αναγνωρίζουμε στα αυτιστικά άτομα μία υποανάπτυκτη  αίσθηση του «εαυτού» σε σχέση με το περιβάλλον και τους άλλους.

 

Μπορεί να έχουν μία ασυνήθιστη ισορροπία δεξιοτήτων όπως επίσης και διαστρεβλώσεις στις αισθητηριακές αντιλήψεις τους. Για παράδειγμα, φαίνεται πως βλέπουν πράγματα που εμείς δεν βλέπουμε ενώ δεν βλέπουν αυτό που τους δείχνουμε και είναι μπροστά τους! Συχνά βρίσκουμε υπερευαισθησία στον ήχο, τη γεύση, τη μυρωδιά και την αφή. Μπορεί να υπάρχει μεγάλη διακύμανση στις κινητικές δεξιότητες. Μερικά αυτιστικά άτομα ίσως δεν είναι ικανά να δέσουν τα κορδόνια τους ή να πιάσουν την μπάλα αλλά μπορούν να σκαρφαλώσουν σε ένα δέντρο με ευκολία. Συχνά βλέπουμε να υστερούν στην αντίληψη του βάθους και του χώρου, και έτσι εμφανίζονται αδέξια ή ασυντόνιστα χωρίς να γνωρίζουν ότι βρίσκονται σε άλλο μέρος.

 

Είναι κατά τη διαδικασία της ατομικότητας που, ως άνθρωποι, συνειδητοποιούμε το σώμα μας σε σχέση με το χώρο, το περιβάλλον και τους άλλους. Προσανατολιζόμαστε ως προς το σώμα μας και φέρνουμε τις αισθήσεις μας σε ισορροπία ώστε να είναι ακριβείς. Αυτό σημαίνει ότι ακούμε έναν ήχο και καταλαβαίνουμε από πού έρχεται, μπορούμε να απλώσουμε το χέρι μας για να πιάσουμε κάτι, μπορούμε να αρχίσουμε να βιώνουμε την τάξη αντί του χάους.

 

Ο Davis® περιγράφει την μη ατομικότητά του σαν να είναι τα πάντα και τίποτα την ίδια στιγμή. Λέει, "Δεν υπήρχε αίσθηση της ατομικότητας, άρα δεν υπήρχε το εγώ. Δεν υπήρχε τίποτα ως αίσθηση της ταυτότητας. Χωρίς το «εγώ», δεν υπήρχε βάση για μνήμη ή γνώση".

Λίγα λόγια για την Ατομικότητα